تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۴

آن ماه که بر هر دو جهان میتابددر مغزِ زمین و آسمان میتابد
یک ذرّه بود در او همه روی زمینماهیست کز آسمانِ جان میتابد