شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به روزی اشاره می‌کند که نور خورشید مانند باران در دنیا می‌بارید و جاذبه‌ای خاص به طبیعت بخشیده بود. ناگهان خداوند به کلوخ (خاک) که انسان از آن ساخته شده نگاه کرد و از آن خاک، انسان را آفرید. یعنی از آن وقتی انسان به وجود آمد، از آن کلوخ مردم شکل گرفتند.
آن روز که آفتاب انجم میریختصد عالم پر قطره ز قلزم میریخت
هوش مصنوعی: در آن روزی که نور خورشید به مانند ستارهها در آسمان میدرخشید، تمام جهان پر از قطرات درخشان بود که از دریای بیپایان نازل میشد.
ناگه به کلوخ آدم اندر نگریستزان وقت ازان کلوخ مردم میریخت
هوش مصنوعی: ناگهان آدمی به سنگ نگاه کرد و در همان لحظه، از آن سنگ انسانها ریختند.