تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۵

آن سیل که از قوّت خود جوشان بودبا هر چه که پیش آمدش کوشان بود
چون عاقبت کار به دریا برسیدگویی که همه عمر ز خاموشان بود