شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بیان حالتی می‌پردازد که فرد به خاطر دل مشغولی‌ها و معاملات دنیوی از حالت شیدایی و عشق حقیقی دور شده است. او به قطره‌ای تشبیه می‌شود که از دریا جدا شده و به صحرا افتاده، و از او می‌پرسد که چرا از دریا دور شده و به بیابان آمده است. این اشعار به مفهوم جدایی از اصل و حقیقت و نتیجه آن (تنهایی و سرگردانی) اشاره دارند.
چون نیست ترا کار ز سودا بیرونزان افتادی ز پرده شیدا بیرون
هوش مصنوعی: وقتی که تو از دلبستگیها و مشکلات خود خلاص نیستی، به همین دلیل از حالت زیبایی و سرزندگیات خارج شدهای.
ای قطرهٔ افتاده به صحرا بیروناز بهر چه آمدی ز دریا بیرون
هوش مصنوعی: ای قطره‌ای که از دریا جدا شده و در بیابان افتادهای، به چه دلیلی از دریا خارج شدی؟