تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۷۱

تا چند کنی عزیمت دریا سازمردانه رو و خویش به دریا انداز
گر هست رَوی در بُنِ دوزخ مانیور نیست رَوی خویش کجا یابی باز