شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر گم شدن در راه عشق و حقیقت الهی است. شاعر به تضاد موجود میان دوگانگی و وحدت اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی در جوار خداوند هستیم، همه چیز به فنا می‌رود و در وجود خود نیز جز او چیزی نمی‌بیند. این نکته به حیرت و شگفتی از دنیای مثت و کثرت اشاره دارد و نشان می‌دهد که حقیقتی بزرگ‌تر از دوگانگی وجود دارد.
در راه تو گم گشت دویی اینت عجب!مشرک چه کند یا ثنوی اینت عجب!
هوش مصنوعی: در مسیر تو، شخصی که در دوگانگی و اختلاف است، گم شده و این حیرتآور است! آیا کسی که در شرک و چندگانگی گرفتار است، چه کار میتواند بکند؟ این واقعاً شگفتانگیز است!
آنجا که تویی فناءِ محضاند همهواینجا که منم همه تویی اینت عجب!
هوش مصنوعی: جایی که تو هستی، هیچ چیزی جز خودِ تو نیست و جایی که من هستم، تمامش تویی. این موضوع واقعاً شگفتانگیز است!