شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساساتش در عشق می‌پردازد و اعتراف می‌کند که در این عشق نه شادی وجود داشته و نه غم، به‌طوری‌که وجود او به‌نوعی مثل عدم است. همچنین، هر تلاشی که کرده، در نهایت مشخص شده که همه چیز بی‌معنا و توخالی بوده است. در واقع، شاعر به پوچی و بی‌ارزشی عشق اشاره می‌کند.
در عشق توام شادی و غم هیچ نبودپندار وجودم چو عدم هیچ نبود
هوش مصنوعی: در عشق تو، نه شادی وجود دارد و نه غم، چراکه وجود من همچون عدم، هیچ و بیمایه است.
هر حیله که بود کردم و آخر کارمعلومم شد کان همه هم هیچ نبود
هوش مصنوعی: من هر تلاشی که میتوانستم انجام دادم، اما در نهایت فهمیدم که تمام آن تلاشها بیفایده بود و هیچ ارزشی نداشت.