شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع وجود و عدم می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برای زندگی، نیاز به فضایی از عدم (عدم وجود) و فضایی از وجود داریم. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که در حال حاضر از قید و بند این دو آزاد شده‌اند و دیگر دلیلی برای غم و اندوه ندارند.
روزی دو سه خانه در عدم باید داشتروزی دو سه دروجود هم باید داشت
هوش مصنوعی: هر فرد باید در زندگیاش هم به دنیا و امور مادی توجه داشته باشد و هم به عالم معنوی و غیر مادی، زیرا هر دو بخش برای زندگی کامل و هماهنگ ضروری هستند.
اکنون ز وجود و از عدم آزادیمما ما گشتیم از که غم باید داشت
هوش مصنوعی: ما اکنون از وجود و عدم رها هستیم و دیگر نگران هیچ چیز نیستیم.