تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۷

المنة للّه که نیم هر نفسیمشغول، چو خلقِ بیخبر، در هوسی
گر خصم شود هر دو جهانم ندهمبا «دانمِ» خود «ندانمِ» هیچ کسی