شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تنگی قفس و آزادی روحش سخن می‌گوید. او به پرواز دلش اشاره می‌کند که از قفس رها شده و به افق‌های دوردست می‌رسد. هر قدم او مانند سفری به هزاران عالم و هر نفسش به اندازه‌ای طولانی و وسیع است که مانند پیمودن هزار فرسنگ است. به طور کلی، شعر نمایانگر احساس آزادی و سفر روحی به دنیای وسیع و بی‌کران است.
چون مرغِ دلم زین قفسِ تنگ برفتبینقش شد و چو نقش از سنگ برفت
هوش مصنوعی: وقتی که دل من از این قفس تنگ آزاد شد، مانند پرندهای به پرواز درآمد و همانند نقش و نگاری که از سنگ کنده شده، به زیبایی و آزادی رسید.
در هر قدمی هزار عالم طی کرددر هر نفسی هزار فرسنگ برفت
هوش مصنوعی: او در هر گام هزار دنیا را تجربه کرد و در هر نفس هزار فرسنگ را طی نمود.