تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۷۱

ای بس که چه دشوار و چه آسان مُردیمپیدا زادیم لیک پنهان مُردیم
جانی که بدو خلق جهان زنده شدنددیریست که تا ما زچنان جان مُردیم