تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۷۹

پیوسته حریفِ جان فزایم بایدچون گوی ز خود بیسر و پایم باید
چون من همه وقتی همه جایی باشمممکن نبود که هیچ جایم باید