شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس تنهایی و بی‌کسی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید زمانی را بی‌وجود محبوبش نمی‌گذراند و هرچند که در جمعیت دیگران قرار دارد، اما روحش به خاطر غیبت محبوبش به شدت دچار کمبود و ناامیدی است. به عبارتی، حتی در میان دیگران هم احساس تنهایی می‌کند.
چون نیست زمانی سر خویشم بی توکاری است گرفته پس و پیشم بی تو
هوش مصنوعی: وقتی که تو نیستی، هیچ کاری برای من نمیماند و زمان بدون تو هیچ معنایی ندارد. زندگیام در دو سویِ نبودن تو بیهدف و بیمقصد است.
جمعیت جانم نشود مویی کمهر چند که در تفرقه بیشم بی تو
هوش مصنوعی: جمعیت جانم هرگز کم نمیشود، حتی اگر در دوری و تنهایی بیشمار باشم.