شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این شعر گفته می‌شود که کسی را در جهان نمی‌توان یافت که تو را نبیند و به نظر تو اشتباه کند. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که هرگونه هیجان و جنبش که از ملائک و انسان‌ها نشأت می‌گیرد، در برابر عظمت و قدرت الهی هیچ اهمیتی ندارد و کوچک‌تر از خروش مگس است.
میپنداری که در همه کون کسی استکس نیست که دید تو غلط یا هوسی است
هوش مصنوعی: تو گمان میکنی که در این جهان، کسی وجود دارد، اما در واقع هیچکس نیست. آنچه که تو میبینی، ممکن است خطا یا فقط یک آرزوی خیالی باشد.
هر جوش که از ملایک و انسان خاستدر حضرت او،کم از خروش مگسی است
هوش مصنوعی: هر صدایی که از فرشتگان و انسان‌ها برمیخیزد، در برابر عظمت او مانند جست و خیز یک مگس ناچیز است.