شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان احساسات عاشقانه و دلتنگی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که عشقش به معشوق او را به دردسر انداخته و او با وجود همه ستم‌ها و سختی‌ها، نتوانسته از عشقش غافل شود. در نهایت، به این نکته اشاره دارد که معشوق به طور طبیعی و ذاتی از او برتری دارد و به همین خاطر وجود او را نادیده گرفته است.
عشقش به وجود متّهم کرد تو راخو کردهٔ صد گونه ستم کرد تو را
هوش مصنوعی: عشق او باعث شد که تو به نوعی محکوم شوی و همچنین به تو رفتارهای ناگوار و ظالمانهای انجام داده است.
چون او به وجود از تو اولیتر بودنگرفت وجودت و عدم کرد تو را
هوش مصنوعی: چون او (خدا) وجودش از تو برتر و اولیتر است، وجود تو را نگرفت و تو را به عدم (نیستی) کشاند.