شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این مصراع‌ها به توهمات و خیالاتی اشاره می‌کند که انسان‌ها در ذهن خود می‌سازند. او از پرده‌های فکری و نیروی خودی در دل پرشور سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این تصورات در واقع هیچ‌اند و نمی‌توان آن‌ها را به راحتی درک کرد. به عبارتی، بینایی و ادراک انسان قادر به دیدن واقعیت‌هایی فراتر از این توهمات نیست.
ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تووی وهم خودی در دل شوریدهٔ تو
هوش مصنوعی: ای پردهای که فکر و خیال خوب تو را میپوشاند، و ای تصور نادرست خودت که در دل آشفتهات وجود دارد.
هیچی تو و هیچ را چنین میگوییبه زین نتوان نهاد در دیدهٔ تو
هوش مصنوعی: هیچ چیز تو را به این اندازه نمیتواند تحت تأثیر قرار دهد که نتوان تو را در چشمانت مشاهده کرد.