شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به ناپایداری و عدم رضایت انسان از وضع خود دارند. شاعر می‌گوید که زندگی همواره در حال تغییر است و نمی‌توان به هیچ چیزی به طور کامل خشنود بود. در واقع، همه چیز از "هیچ" شروع می‌شود و در پایان، دوباره به "هیچ" می‌رسد. این بیانگر فلسفه‌ای درباره گذرا بودن زندگی و وجود است.
ای بود تو پیوسته بنا بود آخرتا کی باشی به هیچ خشنود آخر
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی به هیچ چیز راضی باشی، در حالی که همیشه در وجود تو امید و استقامت هست؟
از هیچ پدید آمدهای اول کارگرچه همهای، هیچ شوی زود آخر
هوش مصنوعی: از هیچ چیزی در ابتدا آمدهای، با اینکه به سرعت به هیچ تبدیل خواهی شد.