شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به این نکته اشاره دارد که اگر شادی و ادامه‌ی زندگی در هیچ یافت می‌شود، و اگر در دنیای پر از درد و رنج به هم مرتبط است، باید از همه این‌ها بگذریم و به هیچ فکر نکنیم، زیرا این اندیشه‌ها ما را به تنگنا می‌کشند. خلاصه اینکه، فرد باید از مشکلات و افکار منفی عبور کند و به سمت یک نوع آزادی یا رهایی حرکت کند.
گر در هیچی مایهٔ شادی و بقاستور در همهای قاعدهٔ درد و بلاست
هوش مصنوعی: اگر در هیچ چیزی خوشبختی و دوام وجود دارد، یا اینکه در هر چیز تنها درد و رنج حاکم است.
تا در همهای در همه بودن ز هواستبگذر ز همه و هیچ میندیش که لاست
هوش مصنوعی: تا زمانی که در دل دیگران زندگی میکنی، به راحتی میتوانی از دنیای مادی و دغدغههای آن بگذری. به این نتیجه برس که به هیچچیز وابسته نباشی و از فکر کردن به چیزهای بیارزش خودداری کنی.