شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به موضوع فقر و نبودن می‌پردازد. او می‌گوید اگر فقر وجود داشته باشد، بهتر خواهد بود و در دام مشکلات نباید گرفتار شد، زیرا ممکن است انسان به دردسر بیفتد. به نظر شاعر، وجود ما در این دنیا ناراحت‌کننده است و نابودی ما می‌تواند بهتر از بودنمان باشد.
گر فقر شود ای که چه خوش خواهد بوددر دام مرو که کیسه کش خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر فقر و تنگدستی به سراغت بیاید، خوشحال باش، زیرا آنکه در دام گرفتار شود، دیگر نخواهد توانست بار مالی را به دوش بکشد.
تا بودن ما عظیم ناخوش چیزی استنابودنِ ما عظیم خوش خواهد بود
هوش مصنوعی: زندگی ما در حال حاضر با سختیها و مشکلاتی همراه است، اما زمانی که ما از بین برویم، این نابودی برای ما و دیگران خوشایند خواهد بود.