شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از دیگران می‌خواهد که او را آرام کنند و سپس او را به فنای مطلق برسانند. او از آن‌ها می‌خواهد که از درد و خون دلش می و جامی بسازند و در نهایت، به نوعی او را تماماً نابود کنند. این ابیات به احساسات عمیق و تمایل برای رهایی از دنیا اشاره دارد.
سر تا پایم نقطهٔ آرام کنیدوانگاه فنای مطلقم نام کنید
هوش مصنوعی: تمام وجودم را آرامش بخشید و سپس از من به عنوان فنا و نیستی مطلق یاد کنید.
از خون دلم می و ز جان جام کنیدوایجاد مرا تمام اعدام کنید
هوش مصنوعی: از درد و رنجی که در دل دارم، به یاد شما مینوشم و از جانم برایتان مایه میگذارم. کاش تمام وجودم را برای شما فدای کنم.