شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف حالتی از حیرانی و سردرگمی می‌پردازد. او اشاره می‌کند که در میان بادی‌هایی که نادانی را به همراه دارند، همه چیز دچار بی‌نظمی و بی‌سر و سامانی است. در نهایت، او از وضعیت نابسامان گردون (جهان) سخن می‌گوید که نشان‌دهنده وضعیت سرگردانی و بلاتکلیفی است.
چندان که نگاه میکنم حیرانی استسرگشتگی و بی سر و بی سامانی است
هوش مصنوعی: هر بار که به اطرافم نگاه میکنم، فقط حیرت و سردرگمی میبینم و احساس بی‌نظمی و بیسامانی همه جا را فراگرفته است.
در بادیهای که دانشش نادانی استگردون را بین که جمله سرگردانی است
هوش مصنوعی: در وزشهای نادانی، به دور و بر نگاه کن؛ میبینی که همه در حال سرگردانی هستند.