شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالت روحی و درونی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش دچار رنج و مصیبت است و جانش نیز مثل یک دیوانه داغ دیده و سوخته است. او در دنیای فانی به احساسات خود توجهی ندارد و کارش تنها به تماشا یا داستان‌سرایی می‌گذرد. به طور کلی، شاعر احساس تنهایی و اندوه عمیقی را بیان می‌کند.
دل نیست مرا، یکی مصیبت‌خانه‌ستجان نیز یکی سوختهٔ دیوانه‌ست
هوش مصنوعی: دل من دیگر وجود ندارد و حالتی شبیه به یک خانهی مصیبت را دارد، همچنین جانم نیز مانند آتشی است که دیوانهوار سوزانده شده است.
در دارِ فنا چون خبرم نیست ز هیچکارم همه یا نظاره یا افسانه‌ست
هوش مصنوعی: در دنیای گذرا و فانی که هیچ اطلاعی از کارهایم ندارم، همه چیز یا به تماشا می‌گذرد یا داستانی است.