شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این مفهوم می‌پردازد که انسانی که در دنیا تنها به دنبال خوشی‌های مادی و ظاهری باشد، هرچند که عمرش را با غم‌های دنیا سپری کند، بهره‌ای از معنای واقعی زندگی و زندگی پس از مرگ نخواهد داشت. در واقع، برای روشن شدن روح و جان انسان، باید به عمق معانی و ارزش‌های درونی توجه کرد.
جانی که نهفت زنگ دنیی او راروشن نکند صیقل معنی او را
هوش مصنوعی: جان آدمی که در زنگار دنیا پنهان است، با نور و روشنایی نمیتواند خود را به تصفیه برساند.
هر کز غم دنیی بسر آرد عمریچه بهره بود ز ذوق عقبی او را
هوش مصنوعی: هر کسی که برای رهایی از غم‌های دنیوی زندگیاش را سپری کند، به چه دردی میخورد که در نهایت از لذتهای آخرت بهره‌ای نداشته باشد؟