تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۶

در هر دو جهان هرچه عجب داشته‌ایدر باطنِ خویش روز و شب داشته‌ای
از جان تو اگر صبر کنی یک چندیبیرون نشود هرچه طلب داشته‌ای