شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر می‌گوید که به کوچک بودن ذرات دنیا اهمیت نده و در مورد زمان‌های گذشته نیز نگران نباش. او تأکید می‌کند که نباید در غصه و ناراحتی خود را گرفتار کرد و باید به آفرینش و ذات خداوند توجه داشت. در واقع، او دعوت به عدم نگرانی و تمرکز بر اصل وجود و زیبایی‌های زندگی می‌کند.
از ذرّه ز اندازهٔ ذرّات مپرسیک وقت نگهدار وز اوقات مپرس
هوش مصنوعی: از ذرهها، اندازه و بزرگی آنها را نپرس؛ در یک لحظه آنها را در نظر داشته باش، اما از لحظات و زمانها سوال نکن.
قصّه چه کنی دراز در غصّه بسوزدر صنع نگه میکن و ازذات مپرس
هوش مصنوعی: داستان را طولانی نکن و در اندوه خود نسوز. به آفرینش نگاه کن و از ذات آن نپرس.