تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۵

جان گرچه درین بادیه بسیار شتافتمویی بندانست و بسی موی شکافت
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافتاما به کمالِ ذرّهای راه نیافت