شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وفاداری و همراهی خود با یک سگ اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در این companionship (همنشینی) مانند فردی در جمعی گناهکار (خرمن شرک) خواهد بود. او از تلاش‌هایش برای تغییر نتیجه نگرفته و در نهایت تصمیم می‌گیرد که تا پایان عمر به همین شکل باقی بماند.
تا با سگ نفس همنشین خواهم بوددر خرمن شرک خوشه چین خواهم بود
هوش مصنوعی: من تا زمانی که با سگ همصحبت باشم، در دنیای شرک و نافرمانی از خدا، مانند کسی که خوشههای گندم را در خرمن جمع می‌کند، فعالیت خواهم کرد.
بسیار بکوشیدم و بِهْ مینشودتا آخر عمر همچنین خواهم بود
هوش مصنوعی: من همیشه تلاش کردم، اما نتیجهای نگرفتم و تا پایان عمر اینگونه خواهم ماند.