شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساس سرگشتگی و ناامیدی خود را بیان میکند. او خود را مانند دایرهای میبیند که بیپا و سر است و به نوعی از زندگی خسته و بیرمق شده است. امروز تصمیم گرفته که حتی آب هم نخورَد، تا از درد و رنجی که در دلش جاری است، کمتری حس کند.
هر روز درین دایره سرگشتهترمچون دایرهای بمانده بی پا و سرم
هوش مصنوعی: هر روز من در این دایره احساس سردرگمی بیشتری میکنم، انگار در دایرهای هستم که نه پا دارم و نه سر، و فقط در حال چرخش هستم.
و امروز چنان شدم که آبی نخورمتا هم چندان خون نچکد از جگرم
هوش مصنوعی: امروز به قدری غمگین و دلسوختهام که حتی از تشنگی هم آب نمینوشم تا خون قلبم بیشتر از این بریزد.