شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دلخستگی و تنهایی خود صحبت میکند. او در جستجوی همنفسی و همراهی با دیگران است، اما هرگز نتوانسته یک همدل واقعی پیدا کند. این تنهایی و عدم ارتباط باعث شده که او در غم و اندوه بسوزد و به حال خود افسوس بخورد.
چشم من دلخسته به هر انجمنیچون خویشتنی ندید بیخویشتنی
هوش مصنوعی: چشمان خسته من در هر جمعیتی به دنبال کسی میگردند که شبیه خودم باشد، اما هیچکس را نمیبینم که شبیه به من باشد.
چون همنفسی نیافتم در همه عمردر غصّه بسوختم دریغا چو منی!
هوش مصنوعی: در تمام عمرم هیچ همدم و همنفسی پیدا نکردم و در غم و اندوه سوختم. افسوس که کسی مثل من وجود ندارد!