شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به کسی اشاره میکند که از درد و غمهای او آگاه است و وضعیت سرگشتگی و حیرانی او را به خوبی درک میکند. او احساس میکند هیچکس به اندازه آن شخص از عمق مشکلات و ناامیدیهای او خبر ندارد.
آنکس که غمِ کهنه و نو میداندحالِ منِ سرگشته نکو میداند
هوش مصنوعی: کسی که از درد و غمهای گذشته و حال من آگاه باشد، وضعیت سردرگم من را به خوبی درک میکند.
دردِ من و عجزِ من و حیرانی منگو هیچ کسی مدان چو او میداند
هوش مصنوعی: درد و ناتوانی و گیجی من را به کسی نگو، چرا که فقط اوست که به خوبی از حال من باخبر است.