تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۳

در عشق تو هر دلی که مردانه بوددر سوختن خویش، چو پروانه بود
تا کی ز بهانه، همچو پروانه بسوزدر عشق بهانه جستن افسانه بود