شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از مردم میخواهد که چرا در حالتی از آشفتگی و بیخبری هستند و در مورد مسائل مهم و عظیم زندگی خود غافلاند. او از آنان میخواهد که این درگاه بزرگ را خالی نگذارند و به دقت و توجه بیشتری بپردازند.
ای خلق! چرا در تب و تفتید آخر؟نابوده و ناآمده رفتید آخر
هوش مصنوعی: ای مردم، چرا در عطش و بیقراری به سر میبرید؟ چرا بیخبر از وجود خود، به سوی نامعلومی رفتهاید؟
ای بیخبران! این در و درگاهِ عظیمخالی مگذارید و مخفتید آخر
هوش مصنوعی: ای نادانان، این در و آستان بزرگ را خالی نگذارید و ساکت نمانید، زیرا پیام مهمی در آن نهفته است.