شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و فداکاری است. شاعر از سوز و شعفی می‌گوید که عشق در وجودش ایجاد کرده و او را مانند شمعی سوزانده است. او به این نکته اشاره دارد که قبل از اینکه به سرنوشت سختی دچار شود، باید تمام وجودش را به عشق تقدیم کند. در واقع، او از بهای عشق و دل‌باختگی صحبت می‌کند.
با عشق، وجود خود برانداخته بهبا سوختگی چو شمع درساخته به
هوش مصنوعی: با عشق، وجود خود را فدای آن کردهایم، مانند شمعی که با سوختنش روشنی میبخشد.
زان پیش که در ششدره افتی، خود را،در باز، که هرچه هست درباخته به
هوش مصنوعی: قبل از اینکه در مشکلات و بیپناهی قرار بگیری، سعی کن خود را کنترل کنی و بدان که هر چیزی که داری، در خطر از دست رفتن است.