شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این بیت شعر به نوعی بیانگر این است که نشانه راه چیست. گوینده به درویش می‌گوید که باید به حرف او گوش کند و به فکر فرو نرود. نشانه واقعی مسیر در این است که درک کند و خود را از رسوایی‌ها و عیوبش آگاه سازد. هرچه بیشتر خود را در مقابل این عیوب و حقیقت قرار دهد، بیشتر به حقیقت نزدیک می‌شود.
گفتی که نشان راه چیست ای درویشاز من بشنو چو بشنوی میاندیش
هوش مصنوعی: در پاسخ به پرسش تو درباره نشانههای راه، من به تو میگویم که وقتی بشنوی، به آن فکر نکن.
آنست ترا نشان که رسوائی خویشچندان که فرا پیش روی بینی بیش
هوش مصنوعی: علامت تو این است که هرچقدر رسواییات را در برابر دیگران میبینی، باز هم بر آن بیشتر توجه میکنی.