تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲

می نرهانی مرا ز من، من چکنمسیر آمدهام ز جان و تن، من چکنم
من میخواهم که راه یابم سوی توتو ره ندهی به خویشتن من چکنم