شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تضاد میان جسم و جان اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر درباره جسم خود صحبت کند، چیزی به آن اضافه نمی‌شود و اگر به جانش بپردازد، تحت تأثیر جسم قرار می‌گیرد. او به این نتیجه می‌رسد که تا زمانی که اختیار در دست خود دارد، می‌تواند به سمت خواسته‌هایش برود، اما وقتی کار از اختیاری که دارد خارج شود، دیگر نمی‌تواند پیشرفت کند.
گر تن گویم به خویشتن مینرودور جان گویم به حکم تن مینرود
هوش مصنوعی: اگر بگویم که جسم من به خودم تعلق دارد، این درست نیست و اگر بگویم که روح من به دست جسم اسیر است، باز هم درست نیست.
تا چند به اختیار خود خواهم رفتچون کار به اختیار من مینرود
هوش مصنوعی: چند بار دیگر میخواهم به دلخواه خود زندگی کنم، در حالی که کارها به میل و اراده من رخ نمیدهد.