شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر بیان می‌شود که هر چیزی که به انسان داده شده، با قضا و قدر بوده و نباید به احساسات موقتی خود (خوشی و ناخوشی) توجه کرد. در واقع، آرامش و قرار زندگی به چیزی فراتر از این احساسات وابسته است. در نهایت، این احساسات موقتی بر اساس وجود و غیاب دیگران تغییر می‌کند.
آنجا که قرار کار عالم دادندهر چیز که دادند مسلم دادند
هوش مصنوعی: در جایی که نظم و قانون زندگی بشر تعیین شده، هر چیزی که به مردم عطا شده، به طور قطع و بدون تردید به آنها داده شده است.
این دم که تراخوش است و ناخوش بتو نیستچون بی تو قرار این دم، آن دم دادند
هوش مصنوعی: این لحظه که برای تو خوشحال کننده و ناخوشایند است، به خاطر تو نیست. چون در غیاب تو، هیچ کدام از این لحظهها آرامشبخش نیستند.