شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به عدم فایده و بی‌معنایی تکرار مسائل بی‌اهمیت اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که تا کی باید به این بحث‌های بیهوده ادامه داد و به جای آن بهتر است به امور واقعی و اصلی توجه شود. او همچنین تأکید می‌کند که اگر دو جهان همدیگر را درگیر کنند، سرنوشت و قضا و قدر الهی همچنان بر موارد جزئی نظارت دارد.
تا چند روی بیهده از هر سوییتا کی گویی گزاف از هر رویی
هوش مصنوعی: چقدر باید به خاطر بینتیجه بودن کارها از هر طرف نگران باشی؟ تا کی میخواهی بیمورد و بدون تفکر صحبت کنی؟
گر هر دو جهان چو زلف در هم فتدتحکم ازلی زان بنگردد مویی
هوش مصنوعی: اگر تمام عالم مانند زلف در هم پیچیده شود، باید بدانیم که حکم ازلی به خاطر یک مو هم تغییر نخواهد کرد.