شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به مخاطب می‌گوید که در دنیای پر از مشکلات و سختی‌ها شادی و خوشحالی را تجربه کرده است. او اشاره می‌کند که اگرچه در دریا و خشکی قرار دارد، اما در آرامش و بی‌خیالی بوده است. شاعر می‌پرسد که چه دلیلی باعث شده که از آن حالت عدم و بی‌وجودی خارج شده و به وجود آمده است.
در عالم محنت به طرب آمدهییدر دریائی و خشک لب آمدهیی
هوش مصنوعی: در دنیای پر از درد و رنج، تو به شادی و خوشحالی آمدهای، در حالی که در دریایی بزرگ شناور هستی و در عین حال، لبهای تو خشک و بیآب ماندهاند.
آسوده و آرمیده بودی به عدمآخر به وجود از چه سبب آمدهیی
هوش مصنوعی: تو در آرامش و بینگرانی به حالت عدم بودی، اما حالا چرا به وجود آمدهای؟