تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۳

هم تن ز وجودِ جان فرو خواهد ماندهم جان ز همه جهان فرو خواهد ماند
بگشای زبانِ لطف با جملهٔ خلقکز نیک و بدت زبان فرو خواهد ماند