شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به اندوه و درد همگانی اشاره می‌کند که همه جانها را تحت تأثیر قرار داده و هیچ‌کس از وضعیت واقعی آگاه نیست. او به درویش سراغ می‌دهد که باید داستان خود را بشنود، اما نباید در پس او بنشیند چرا که کارهایی برای انجام دادن دارد. به طور کلی، این شعر به عمق احساسات و بی‌توجهی انسان‌ها به واقعیت‌های زندگی می‌پردازد.
خون شد همه جانها و جگرها همه ریشو آگاه نگشت هیچ کس از کم و بیش
هوش مصنوعی: همه افراد در درد و رنج غرق شدهاند و هیچ‌کس از وضعیت خود و دیگران خبر ندارد یا درک درستی از آن ندارد.
خوش خوش بشنو حدیث خویش ای درویشاز پس منشین که کار داری در پیش
هوش مصنوعی: ای درویش، با خوشحالی داستان خود را بشنو، اما از پشت سر من نیایید، چون کارهای مهمی در پیش دارم.