شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: شاعر ابراز ترس عمیق و بینهایتی میکند و اشاره دارد که این ترس به خاطر زخمهایی است که در گذشته متحمل شده است. او به وجود یک وادی سخت و خوفناک در آینده اشاره میکند که دلیل دیگری برای ترسش است.
میترسم و بیقیاس میترسم منچون خوشه ز زخم داس میترسم من
هوش مصنوعی: من از ترس میرنجیدم و این ترس بیحد و اندازه است، مانند خوشهای که از ضربهی داس آسیب دیده است.
شک نیست که سخت وادیی در پیش استزین وادی پُر هراس میترسم من
هوش مصنوعی: بدون شک، راهی دشوار پیش رو دارم و از این مسیر پر از ترس و خطر میترسم.