شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که زمان و مرگ اجتناب‌ناپذیر هستند. شاعر می‌گوید که وقتی زمان به پایان برسد، مال و املاک هیچ فایده‌ای نخواهند داشت و تنها یک مقدار زمین از آنِ انسان خواهد بود. در واقع، همه چیز به خاک می‌رسد و در نهایت، برتری و ثروت در برابر مرگ معنایی ندارد.
شیر اجلت چو درکمین خواهد بوددر خاک فتادنت یقین خواهد بود
هوش مصنوعی: زمانی که اجل تو به سراغت بیاید، یقیناً در خاک خواهی افتاد.
در دور زمان مساز املاک و بدانقسمت ز زمان دو گز زمین خواهد بود
هوش مصنوعی: در طول زمان، به اموال و داراییها وابسته نشوید، زیرا در نهایت، تنها دو متر زمین از آن شما خواهد بود.