تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۳

ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتیوز آرزوی روی بتان در تفتی
انگار که هرچه آرزو میکندتدریافتی و گذاشتی و رفتی