شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به انتقال و تحول انسانی اشاره دارند. شاعر از ما می‌خواهد که به جای غم و اندوهی که بابت مرگ و زندگی داریم، از اندیشه‌های منفی پاک شویم. او با تمثیل‌هایی مانند "یک قطره آب" و "یک کف خاک" به یادآوری فناپذیری و گذرای زندگی پرداخته و بر اهمیت درک و پذیرش این حقیقت تاکید می‌کند. در نهایت، دعوت به آرامش و رهایی از غم به خاطر وجود موقتی انسان‌هاست.
تا چند ز مرگِ خویش غمناک شویآن بِه که ز اندیشهٔ خود پاک شوی
هوش مصنوعی: تا کی میخوای به خاطر مرگ خودت غمگین باشی؟ بهتر اینه که از فکر و خیالهای خودت رها بشی.
یک قطرهٔ آب بوده‌ای اوّلِ کارتا آخرِ کار، یک کفِ خاک شوی
هوش مصنوعی: در ابتدای کار، تنها یک قطره آب بودی، اما در پایان کار به یک مشت خاک تبدیل میشوی.