شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنجی که بر جان او و جامعه‌اش اثر گذاشته سخن می‌گوید. او به جفای زمانه اشاره کرده و از تحمل مشکلات و شکست‌های مداوم نالان است. همچنین به تصاویر ناپسند زمین و خون جگر اشاره می‌کند که نشان‌دهنده عمق درد و زخم‌های روحی و اجتماعی است؛ به طوری که زمین به مثابه جگر زخم‌خورده‌ای به نظر می‌رسد. در نهایت، او از این بی‌رحمی و سختی‌های زندگی نالان است و حس می‌کند که این وضعیت پایدار خواهد ماند.
دردا که جفای چرخ پیوسته بماندوین جان نفس گسسته دل خسته بماند
هوش مصنوعی: وای بر من که ظلم و ستم روزگار همواره به جای خود باقی است و این جان که از نفس افتاده و دل خسته است، همچنان به حال خود میماند.
از بس که فرو خورد زمین خون جگربنگر که زمین چون جگر بسته بماند
هوش مصنوعی: به خاطر شدت و حجم خونهایی که به زمین ریخته شده، به زمین نگاه کن که چقدر شبیه جگر زخم‌خورده‌ای باقی مانده است.