شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از افسوس و اندوه خود می‌گوید که گلش در میان باغچه خراب شده و از دست رفته است. او به سرنوشت تلخی که به سرش آمده اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در حالی که بهار و گل‌ها شکوفا شده‌اند، گل خودش به دلیل مشکلات و ناملایمات از بین رفته است. این احساس درد و ناامیدی در شعر به زیبایی منتقل شده است.
دردا که گلم میان گلزار بریختوز باد اجل بزاری زار بریخت
هوش مصنوعی: ای کاش که گل من در میان باغچه نریزد و باد مرگ آن را به این حالت نرساند.
این درد دلم با که بگویم که بهاربشکفت گل و گل من از بار بریخت
هوش مصنوعی: درد و ناراحتیهای قلبیام را با کی در میان بگذارم، در حالی که بهار آمده و گل‌ها شکفتهاند اما گل من پژمرده و افتاده است.