شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق در عشق و درد می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر عشقی که از دل رنج برده و خونی بپاشد، در عشق راهی برای خودش پیدا خواهد کرد. همچنین هر کسی که از آرزوها و خیال‌های خود ناامید شود، باید بداند که در نهایت همه‌ی آن‌ها با گریه و اندوه از دل برمی‌خیزند. این بیانات نشان‌دهنده‌ی قدرت و تاثیر عواطف در زندگانی انسان است.
هر سیل که از خون جگر خواهد خاستدر وادی عشق راهبر خواهد خاست
هوش مصنوعی: هر طوفانی که از دل و احساس عمیق و دردناک به وجود بیاید، در مسیر عشق به حرکت درمیآید و هدایت میشود.
هر خوش دلیی که آن ز پندار نشستبگری که همه بگریه بر خواهد خاست
هوش مصنوعی: هرکس که از فکر و خیال خوشحال است، باید بترسد، زیرا روزی همه بر او خواهند گریست.