شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق وابستگی شاعر به کسی است که از او آگاه است. شاعر می‌خواهد از او دوری کند یا ترفندی به کار گیرد، اما نمی‌تواند. حتی اگر مشکلات زیادی بر او وارد شود، باز هم نمی‌تواند از آن شخص چشم بپوشد. این نشان‌دهندهٔ عشقی فراگیر و غیرقابل فرار است.
چون کس بنداند آنچه من دانم ازوخواهم که کنم حیله و نتوانم ازو
هوش مصنوعی: اگر کسی بتواند آنچه را من میدانم پنهان کند، از او میخواهم که چگونه فریبش دهم و نتوانم.
صد گونه بلا اگر به رویم باردآن روی ندارم که بگردانم ازو
هوش مصنوعی: اگر صد نوع مصیبت بر من نازل شود، هرگز آن چهره را که دوست دارم، ترک نخواهم کرد.