شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از فدا کردن زندگی در راه عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر لحظه از جان خود را در این عشق سرمایه‌گذاری می‌کند، تا زمانی که از غم و رنج آزاد شود. شاعر خود را مانند پروانه‌ای توصیف می‌کند که به شمع عشق نزدیک می‌شود و برای اشتیاق و شعف، جانش را فدای آن می‌کند.
ما هر ساعت ذخیرهٔ جان بنهیمتا آن ساعت که از غم جان برهیم
هوش مصنوعی: ما هر لحظهای که میگذرد، از احساسات و انرژی خود استفاده میکنیم تا زمانی که از ناراحتی و مشکلات زندگی رهایی پیدا کنیم.
خود را شب و روز همچو پروانه زشوقبر شمع همی زنیم تا جان بدهیم
هوش مصنوعی: ما هر روز و شب به شوق و اشتیاق مانند پروانه‌ای به دور شمع میچرخیم تا جانمان را فدای این عشق کنیم.